MotoryzacjaNajważniejszeTesty

Płynny gaz. Test Dacia Sandero Stepway Eco-G 120 auto

Liquefied Petroleum Gas – mieszanka propane I butanu – jest chyba najbardziej uniwersalnym paliwem świata. LPG może ogrzać dom, można na nim ugotować obiad, polecieć dzięki niemu balonem a nawet polakierować włosy (propelent aerozolu). Ale przede wszystkim LPG doskonale sprawdza się jako alternatywne paliwo, zastępujące benzynę. Instalacje gazowe nadal cieszą się popularnością, szczególnie w samochodach o sporym apetycie na paliwo. Kiedyś wiele marek montowało je fabrycznie (np. Volvo Bi-Fuel). Dzisiaj jednak technologię silników zasilanych LPG rozwija właściwie już tylko Renault. A Dacia oferuje fabryczne LPG we wszystkich modelach. Jeździ ich w Europie już ponad milion. Najlepszy przykład to Dacia Sandero, europejski lider sprzedaży.

Dacia Sandero Stepway – już nie budżetowy

Zwyczajna Dacia Sandero niczym się nie wyróżnia – ot, kolejny hatchback segmentu B. Co innego wariant Stepway, przebrany za crossovera. To samochód, którego trudno nie zauważyć. „Terenowe” osłony, relingi, większy prześwit, a w wersji Extreme czarne felgi i naklejki. Robi wrażenie, bo to chyba najbardziej udany „kostium” w segmencie. Sandero jest świeżo po liftingu, już ostatnim – prawdopodobnie za rok lub dwa zobaczymy zupełnie nowy model. Według nieoficjalnych informacji ma być takim „mini-Strikerem”, można się więc spodziewać czegoś bardzo atrakcyjnego. Ale póki co Sandero sprzedaje się doskonale, z następcą nie trzeba się szczególnie spieszyć. Żeby sprostać zapotrzebowaniu, produkcję przeniesiono do Maroka, do dwóch dużych fabryk, z których wyjeżdżają Sandero, Jogger i Logan. Macierzysta fabryka Dacii w Mioveni ma dosyć roboty z Dusterem i Bigsterem. Lifting przyniósł zmiany nie tylko tam, gdzie zwykle. Poza nowymi światłami i zderzakami sporo zmian pojawiło się wewnątrz. Sandero (Jogger i Logan zresztą też) ma teraz heksagonalną kierownicę, znaną z Dustera. Ma też taki sam, większy ekran centralny i cyfrowy zestaw wskaźników. Jest joystick zmiany biegów i elektryczny hamulec pomocniczy. I tak, nadal ma twarde plastiki. Ale przepraszam, gdzie dziś nie ma twardych plastików? Trafiają się w samochodach segmentu premium, więc w Dacii Sandero przeszkadzać nie będą. Notabene bardzo poprawiła się jakość montażu, nawet na nierównych nawierzchniach nic nie trzeszczy ani nie skrzypi. Nawet słynny uchwyt na telefon siedzi jak przyklejony. Trudno też czepiać się wyposażenia. Nawigacja, automatyczna klimatyzacja, Keyless Entry, podgrzewane fotele i kierownica (w „pakiecie zimowym”), automatyczne światła drogowe. Cztery kamery, wprawdzie pozbawione widoku 360˚, ale z możliwością przełączania. Do pełni szczęścia brakuje tylko adaptacyjnego tempomatu i Auto Hold. Ale Dacia Sandero nie jest już samochodem budżetowym kupowanym z rozsądku. Dzisiaj cena to tylko jedna z zalet. Owszem, to nadal samochód zbudowany według filozofii „oszczędźmy, ile się da”. Tylko że te oszczędności już nie oznaczają pójścia na skróty z jakością wykonania i wyposażeniem. Dacia Sandero to już normalny, pełnoprawny samochód z mainstreamu.

Nowy silnik i wreszcie automat

Zmiany we wnętrzu to jedno, ważniejsza jest nowa jednostka napędowa. Przed liftingiem do Sandero z LPG wkładano litrowy silnik trzycylindrowy o mocy 100 KM, sprzęgany wyłącznie ze skrzynią manualną. Obecnie napęd to także trzy cylindry, ale o pojemności zwiększonej do 1,2 litra i mocy 122 KM (na gazie). Na benzynie to 114 KM – gaz jest bardziej kaloryczny. Dostępna jest już także skrzynia EDC, dwusprzęgłowa o sześciu przełożeniach, z możliwością zmiany biegów łopatkami przy kierownicy. I to jest, jak to się ładnie mówi, gamechanger. Sam silnik, oczywiście, ma charakterystyczny dźwięk trzycylindrówki, tym bardziej słyszalny, im wyższe obroty. Ale generalnie wyciszenie jest dużo lepsze. Przy normalnej jeździe w mieście mruczy sobie cichutko i wcale nie trzęsie. Bardzo sprawnie działa też Start-Stop, włącza silnik szybko i cicho. Natomiast przewaga instalacji fabrycznej, zoptymalizowanej już na etapie projektowania, ujawnia się przy zmianie paliwa z benzyny na gaz po ruszeniu. Konkretnie to tej zmiany w ogóle się nie czuje. Gdyby nie kontrolka, kierowca w ogóle nie wiedziałby, na jakim paliwie jedzie. A na benzynie jedzie dosłownie chwilę, no chyba, że świadomie na nią przełączymy albo skończy się gaz. Co nie nastąpi szybko – na LPG przejedziemy ok. 600 km, a potem na benzynie jeszcze ok. 800 km. Czyli lepiej niż nowoczesne hybrydy. Oczywiście, samochód z instalacją gazową kupuje się, żeby z niej korzystać. Trzeba jednak pamiętać, żeby zbiornik benzyny też zawsze był pełny. Tak jest zdrowiej dla samochodu, a przy okazji wiemy, że nigdy nie spotka nas przykra niespodzianka.

Cena czyni cuda?

Pojawienie się chińskiej konkurencji wymusiło na europejskich producentach sięgnięcie po kalkulatory. Dacia nie musiała tego robić, bo zawsze miała bardzo rozsądnie skalkulowane ceny. I tak na przykład Dacia Sandero Stepway Eco-G 120 auto w wersji Extreme, z kilkoma dodatkami, kosztuje 96100 złotych. Można dobrać jeszcze otwierany dach za 2200 zł. Ale żeby dojść do magicznej granicy 100 tysięcy, trzeba by chyba dokupić wszystkie możliwe gadżety systemu YouClip. Czy to dużo? Ktoś powie, że tak, bo w wyprzedaży rocznika można za tyle kupić większego chińskiego SUV-a. Ale kto inny powie, że nie, bo jednak za mniej niż 100 tysięcy dostajemy kawał porządnego samochodu jeżdżącego na dwóch paliwach. Są jednak wartości, których nie mierzy się ceną. Chińskie marki przychodzą i równie dobrze mogą odejść. A serwis Dacii czy Renault jest w tym samym miejscu od 30 lat i będzie tam przez kolejnych 30. I to jest argument zamykający dyskusję.

tekst: Bartosz Ławski

zdjęcia: serwis prasowy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *